پادکست
برای گوش کردن به پادکست، از دکمه پخش زیر استفاده نمایید:
اگزما (Eczema) و درماتیت آتوپیک (Atopic dermatitis)
برای گوش کردن به پادکست، از دکمه پخش زیر استفاده نمایید:
اگزما و درماتیت آتوپیک: راهنمای جامع مراقبت از پوست
این مقاله به بررسی جامع اگزما و درماتیت آتوپیک میپردازد و آنها را به عنوان بیماریهای پوستی شبیه به بثورات و خارشدار معرفی میکند که درماتیت آتوپیک شایعترین نوع اگزما است. این بیماری مزمن که اغلب از دوران نوزادی آغاز میشود، با دورههای عود (فلار-آپ) و بهبودی (رمیشن) مشخص میگردد. متن علائم رایج مانند خشکی و خارش شدید پوست، قرمزی و تورم را شرح میدهد و به پیوند احتمالی اگزمای نوزادی با آلرژی بادامزمینی اشاره میکند. در ادامه، روشهای تشخیص، مدیریت و پیشگیری، از جمله اجتناب از محرکها، استفاده از صابونهای ملایم، مرطوبکنندههای بدون عطر و داروهای تجویزی مانند کورتیکواستروئیدها و ایمونومدولاتورها را توضیح میدهد. در نهایت، بر اهمیت کاهش استرس و مراقبت مداوم از پوست، حتی پس از بهبودی، تأکید میشود.
اگزما یک اصطلاح کلی برای بیماریهای پوستی شبیه به بثورات است. شایعترین نوع اگزما، درماتیت آتوپیک (Atopic dermatitis) نام دارد. اگزما اغلب بسیار خارشدار است. وقتی آن را میخارانید، پوستتان قرمز و ملتهب (متورم) میشود.
اگزما بیشتر در نوزادان شایع است، اما کودکان و بزرگسالان را نیز تحتتأثیر قرار میدهد. اگزمای متوسط تا شدید در نوزادان، خطر ابتلا به آلرژی بادامزمینی را در آنها افزایش میدهد. به همین دلیل، دستورالعملهای «مؤسسهٔ ملی آلرژی و بیماریهای عفونی (National Institutes of Allergy and Infectious Diseases)» توصیه میکنند که معرفی مقدار کمی از غذاهای حاوی بادامزمینی به کودکان از سن ۴ تا ۶ ماهگی میتواند از بروز این آلرژی جلوگیری کند. البته مهم است که قبل از معرفی این غذا با پزشک خانوادهٔ خود مشورت کنید.
درماتیت آتوپیک یک بیماری مزمن پوستی است. این بیماری به دلیل واکنش آلرژیک ایجاد میشود. این شایعترین نوع اگزماست. واژهٔ «آتوپیک» به گرایش ژنتیکی برای ابتلا به درماتیت، آسم و تب یونجه اشاره دارد. «درماتیت» به معنای قرمز و خارشدار بودن پوست است. درماتیت آتوپیک معمولاً در دوران نوزادی آغاز میشود و تا کودکی ادامه دارد.
گاهی اوقات بیماری بدتر میشود (که «فلار-آپ» flare-ups نام دارد). فلار-آپها با دورههایی همراه هستند که پوست بهبود مییابد. در این دورهها ممکن است هیچ علامتی از درماتیت آتوپیک وجود نداشته باشد (که «بهبودی» remission نام دارد). بهبودی میتواند هفتهها، ماهها یا حتی سالها ادامه یابد. برخی از کودکان ممکن است از درماتیت آتوپیک خلاص شوند، اما برخی دیگر آن را در بزرگسالی هم خواهند داشت. فلار-آپ در بزرگسالان معمولاً خفیفتر است.
درماتیت آتوپیک و اگزما ممکن است ابتدا بهصورت خشکی و خارش شدید پوست شروع شوند. بثورات ممکن است بسیار قرمز، متورم و دردناک شوند. هرچه بیشتر بخارانید، وضعیت بدتر میشود. ممکن است مایع شفافی از بثورات خارج شود. در نهایت، بثورات پوستهپوسته شده و شروع به پوستهاندازی میکنند. محلهای شایع برای بثورات شامل چینهای آرنج، پشت زانوها، گونهها و باسن است.
اگر یکی از اعضای خانواده شما به درماتیت آتوپیک یا اگزما مبتلا باشد، احتمال ابتلای شما بیشتر است. این بیماریها مسری نیستند، یعنی نمیتوانید آنها را از افراد دیگر بگیرید. علت دقیق اگزما و درماتیت آتوپیک ناشناخته است.
پزشک شما میتواند تنها با مشاهده، اگزما را تشخیص دهد. بهعنوان بخشی از معاینه، پزشک تاریخچهٔ پزشکی شما را نیز بررسی میکند. مهم است که به پزشک خود اطلاع دهید اگر آلرژی یا آسم دارید. ممکن است پزشک برای رد سایر شرایط، آزمایش خون و پچتست پوستی درخواست کند.
شاید هرگز متوجه نشوید چه چیزی باعث اگزما یا درماتیت آتوپیک شما میشود. بدون دانستن علت، نمیتوان از آنها اجتناب کرد. این بیماریها درمان قطعی ندارند، اما میتوان آنها را مدیریت کرد. همچنین میتوانید یاد بگیرید چگونه از عواملی که باعث تحریک آنها میشود، دوری کنید.
از تماس با چیزهایی که باعث تشدید اگزما میشوند اجتناب کنید. صابونها و رطوبت میتوانند باعث تحریک پوست شوند. دستهای خود را فقط در صورت لزوم بشویید. از صابون ملایم و بدون عطر مانند Dove، Basis یا Olay استفاده کنید، بهویژه اگر اگزما روی دستهایتان دارید. پس از شستوشو، دستها را کاملاً خشک کنید.
برای کارهایی که نیاز به تماس طولانی با آب دارند، از دستکش وینیل یا پلاستیکی استفاده کنید. همچنین هنگام تماس با مواد تحریککننده پوست، دستکش بپوشید. دستکش نخی زیر دستکش پلاستیکی بپوشید تا عرق دستها را جذب کند. گهگاه دستکشها را درآورید تا از تجمع عرق جلوگیری شود.
در زمستان هم از دستکش استفاده کنید. هوای سرد و رطوبت کم باعث خشکی پوست میشود و خشکی میتواند اگزما را بدتر کند. لباسهای نخی یا ترکیبی از نخ بپوشید. پشم و برخی الیاف مصنوعی میتوانند پوست را تحریک کنند.
فقط از صابون ملایم و بدون عطر مانند Dove، Basis یا Olay استفاده کنید. مقدار کمی صابون مصرف کنید. دمای آب باید ولرم یا خنک باشد، نه داغ. خیساندن بدن در وان برای مدت کوتاه میتواند مفید باشد، زیرا لایهٔ خارجی پوست آب جذب میکند و کمتر خشک میشود. ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در آب بمانید، سپس با حولهٔ نرم بهآرامی پوست را خشک کنید (بدون مالش). بلافاصله پس از خشککردن، مرطوبکننده بزنید تا رطوبت در پوست حفظ شود.
مرطوبکنندهها پوست را نرم و انعطافپذیر نگه میدارند و از ترکخوردگی جلوگیری میکنند. مرطوبکنندهٔ ساده بهترین گزینه است. از مرطوبکنندههایی که عطر یا مواد اضافی زیاد دارند خودداری کنید. یک مرطوبکنندهٔ ارزان و خوب، وازلین (Petroleum jelly) است. مرطوبکنندههایی که حالت چرب دارند بهتر از کرمها هستند، زیرا کرمها معمولاً مواد نگهدارنده بیشتری دارند.
استفادهٔ منظم از مرطوبکننده میتواند از خشکی پوست که در زمستان شایع است پیشگیری کند.
گرما و عرق بیش از حد میتواند پوستتان را تحریک کرده و خارش ایجاد کند. سعی کنید فعالیتهایی که باعث داغی و تعریق زیاد میشود را کاهش دهید.
پزشک ممکن است کرم یا پماد کورتیکواستروئیدی تجویز کند تا روی بثورات بزنید. این دارو به کاهش خارش و التهاب کمک میکند. آن را بلافاصله بعد از حمام استفاده کنید. دستور پزشک یا برچسب دارو را برای نحوهٔ مصرف دقیق دنبال کنید. اگر با مصرف منظم دارو بهبودی حاصل نشد، با پزشک تماس بگیرید.
آنتیهیستامینها مانند هیدروکسیزین (Hydroxyzine) خارش را کاهش میدهند و به جلوگیری از خاراندن کمک میکنند. دستهٔ جدیدی از داروها به نام ایمونومدولاتورها (Immunomodulators) در موارد شدید مؤثر هستند. دو داروی این دسته، تاکرولیموس (Tacrolimus) و پیمکرولیموس (Pimecrolimus) هستند. این داروها مانع واکنش بیشازحد سیستم ایمنی به آلرژنها میشوند. با این حال، میتوانند بر سیستم ایمنی تأثیر بگذارند. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) توصیه میکند این داروها فقط در صورت عدم پاسخ به سایر درمانها استفاده شوند.
سعی کنید حتی اگر خارش دارید، محل تحریکشده را نخارانید. خاراندن میتواند پوست را بشکند و اجازه دهد باکتریها وارد شده و عفونت ایجاد کنند. مرطوب نگهداشتن پوست به جلوگیری از خارش کمک میکند.
اگزما میتواند هنگام استرس عود کند. یاد بگیرید استرس را شناسایی و مدیریت کنید. تکنیکهای کاهش استرس میتوانند مفید باشند. تغییر در فعالیتهای روزانه برای کاهش استرس نیز کمککننده است.
محلی که اگزما در آن رخ داده است ممکن است دوباره بهراحتی تحریک شود، بنابراین نیاز به مراقبت ویژه دارد. حتی پس از بهبودی پوست، به نکات گفتهشده عمل کنید.
American Academy of Dermatology: Can You Prevent a Peanut Allergy When a Child Has Eczema?
National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases: Atopic Dermatitis
National Institutes of Health, Medline Plus: Eczema
این مطلب با سردبیری دکتر اکبر نیکپژوه، متخصص پزشکی پیشگیری و اجتماعی، استاد دانشگاه علوم پزشکی برای استفاده در وبسایت بیمارستان تهیه شده است.
لطفاً به یاد داشته باشید که پزشکی و سلامت همواره دانشی رو به کمال است. ضمن استفاده از مطالب علمی این بسته آموزشی، توصیههای سلامتی و درمانی ویژه خودتان را از پزشکان معالجتان دریافت کنید.
سلب مسئولیت: مطالب ارائهشده صرفاً جهت اطلاعرسانی و افزایش آگاهی عمومی تهیه شده و جایگزین توصیهها و دستورات پزشکی فردی نبوده و لازم است در هر مورد با پزشک معالج مشورت شود.
تندرستی و سلامتی کامل شما آرزوی ماست.
© طراحی و پشتیبانی: Sapiba.ir